Podatnik, aby mógł prawidłowo obliczyć wartość odpisu amortyzacyjnego dla potrzeb jego zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, musi ustalić, jaki poziom emisyjności wykazuje silnik zamontowany w danym pojeździe. Przepisy podatkowe wskazują jednoznacznie, że emisję CO2 określa się na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.).
Najprostszym narzędziem zapewniającym pozyskanie informacji w tym zakresie jest bezpłatna funkcjonalność dostępna na stronie internetowej Ministerstwa Finansów (www.gov.pl) o nazwie "Sprawdź historię pojazdu". Użytkownik po wpisaniu numeru rejestracyjnego pojazdu, jego numeru VIN oraz daty pierwszej rejestracji, uzyskuje dostęp do aktualnych danych z państwowego rejestru Centralnej Ewidencji Pojazdów (dalej: CEP) oraz rejestrów zagranicznych, w tym zawartych tam m.in. przedmiotowych informacji dotyczących poziomu emisyjności silnika spalinowego, jakim dany pojazd jest napędzany.
Należy mieć jednak świadomość, że informacje wynikające z CEP często są niekompletne. Zdarza się, że informacje dotyczące pojazdu tej samej marki - w odniesieniu do konkretnego pojazdu - mogą mieć różny zakres. Niejednokrotnie brakuje właśnie danych o emisyjności pojazdu. W takich przypadkach konieczna wydaje się być interwencja podatnika we właściwym wydziale komunikacji skutkująca wprowadzeniem w CEP stosownych zmian.
Zauważmy, że w praktyce problematyczne może być również ustalenie emisyjności w przypadku tzw. hybryd, tj. samochodów napędzanych zespołem silnika spalinowego i silnika elektrycznego (czy większej ilości silników elektrycznych). W przypadku takich pojazdów w wydanych przez producentów dokumentach homologacyjnych mogą pojawić się informacje mówiące o emisyjności silnika spalinowego (najczęściej większej od 100 g CO2/km, emisyjności silnika elektrycznego (najczęściej bliskiej 0 g CO2/km) oraz emisyjności w cyklu mieszanym (wartość ważona z udziałem napędu elektrycznego najczęściej znacznie niższej od 50 g CO2/km). W informacjach zawartych w CEP nie zawsze podawane są wszystkie parametry emisyjności, często jest to wyłącznie emisyjność silnika spalinowego. Nie jest więc wówczas uwzględniana wartość faktycznej emisyjności pojazdu, który ze swej istoty nie jeździ wyłącznie na napędzie silnika spalinowego, lecz również na napędzie silnika (silników) elektrycznego. Mogłoby się zatem wydawać, że bardziej zasadnym byłoby uwzględnienie parametru uśrednionego (będącego wypadkową emisji silnika spalinowego i elektrycznego). Niestety konstrukcja przepisów zawartych w ustawach podatkowych nie dopuszcza takich uśrednień. Przepisy odnoszą się bowiem wprost do poziomu emisyjności silnika spalinowego, a nie emisyjności pojazdu. W związku z tym wykazywanie niskich wartości emisji w cyklu mieszanym (silnika spalinowego i elektrycznego) dla limitów podatkowych pozostaje bez znaczenia.
Potwierdzenie takiego stanowiska można odnaleźć w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 23 stycznia 2026 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.1004.2025.2.MT. W odpowiedzi dotyczącej zasadności wykorzystania informacji zawartych w systemie CEPiK dotyczących emisji silnika spalinowego bez uwzględnienia charakterystyki hybrydowej pojazdu wynikającej z dokumentów homologacyjnych, organ podatkowy stwierdził:
"(...) Pana wątpliwość budzi fakt, czy w celu określenia limitu kosztów uzyskania przychodów z tytułu zużycia samochodu osobowego należy wziąć pod uwagę dane dotyczące tego samochodu zawarte w Centralnej Ewidencji Pojazdów, czy dane określone w dokumentach homologacyjnych pojazdu.
Należy zaznaczyć, że emisja CO2 dla celów podatkowych, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r., ustalana jest na podstawie oficjalnych danych z Centralnej Ewidencji Pojazdów (CEPiK). System ten jest źródłem informacji, które są przypisane do konkretnego modelu i wersji silnikowej i pochodzą z oficjalnej homologacji. W systemie tym widnieje wartość pełnego raportu homologacyjnego, odnosząca się do pracy silnika spalinowego, bez wsparcia elektryka.
Wobec tego, mając na uwadze powołane uprzednio przepisy prawa, w tym - w szczególności - art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r. oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia stwierdzam, że w celu ustalenia limitu kosztów uzyskania przychodów z tytułu zużycia samochodu osobowego należy wziąć pod uwagę dane dotyczące tego samochodu zawarte w Centralnej Ewidencji Pojazdów (bez względu na rozbieżności występujące pomiędzy parametrami emisji CO2 określonymi w dokumentach homologacyjnych, a określonymi w Centralnej Ewidencji Pojazdów).
Przepis ten w swej treści nie zawiera żadnego wyjątku, co do wysokości limitu, ani też nie odwołuje się do ustalania parametrów emisji CO2 na podstawie innych danych, aniżeli zawartych w Centralnej Ewidencji Pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
W związku z tym do używanego przez Pana w działalności gospodarczej na podstawie leasingu operacyjnego samochodu osobowego, dla którego zgodnie z danymi zawartymi w Centralnej Ewidencji Pojazdów wartość emisji CO2 wynosi 136 g CO2/km, od 1 stycznia 2026 r. będzie miał zastosowanie nowy niższy limit w wysokości 100.000 zł.
Zatem nie ma Pan prawa do zastosowania limitu 150.000 zł powołując się na rzeczywiste parametry emisji pojazdu wynikające z homologacji. (...)"