Zamierzam złożyć wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych w zakresie PIT. Czy do wniosku mogę dołączyć dokumenty dotyczące sprawy, np. umowę z kontrahentem?
NIE. Do wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej nie dołącza się dokumentów dotyczących opisanej w nim sytuacji.
Indywidualne interpretacje przepisów podatkowych wydaje Dyrektor KIS. Wyjaśnienia mogą dotyczyć stanu faktycznego (sytuacji już zaistniałej) lub zdarzenia przyszłego - z wyłączeniem spraw wskazanych w art. 14b Ordynacji podatkowej. Wniosek składany przez jednego wnioskodawcę sporządza się na formularzu ORD-IN. Musi on zawierać opis stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz stanowisko wnioskodawcy w przedmiocie jego oceny prawnej. Jeżeli w ORD-IN zabraknie na to miejsca, dołącza się załącznik lub załączniki ORD-IN/A.
Opis sprawy przedstawiony przez wnioskodawcę musi być kompletny. Powinien uwzględniać wszystkie informacje mające wpływ na rozstrzygnięcie i istotne dla oceny skutków podatkowych stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wniosek dotyczący zdarzenia przyszłego nie może zawierać różnych, wzajemnie wykluczających się opcji ani dotyczyć hipotetycznych sytuacji. Opis zawarty we wniosku to jedyna faktyczna podstawa wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych. Nie dołącza się do niego dokumentów potwierdzających prawdziwość podanych informacji, np. aktów notarialnych, umów, faktur, rachunków, map, korespondencji z kontrahentem, opinii biegłych, decyzji administracyjnych. Jeżeli są one istotne, należy je opisać. Organ interpretacyjny nie dokona merytorycznej analizy dołączonych dokumentów.
Dyrektor KIS nie jest uprawniony do ingerencji w zawarty we wniosku opis sprawy. Nie przeprowadza postępowania wyjaśniającego i dowodowego w celu ustalenia elementów stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Może jedynie, jeżeli uzna opis za niewyczerpujący, wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że organ interpretacyjny ma prawo wezwać wnioskodawcę do uszczegółowienia stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego tylko wówczas, gdy ich dotychczasowe przedstawienie uniemożliwia odpowiedź na pytanie zawarte we wniosku. Może żądać uzupełnienia wniosku tylko o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy błędne. Elementy te powinny być precyzyjnie wskazane w wezwaniu, z podaniem wyjaśnienia, dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych (por. wyrok NSA z dnia 28 maja 2026 r., sygn. akt II FSK 973/23).
Wnioskodawca, który poda błędny lub nieprecyzyjny opis sprawy, musi liczyć się z ryzykiem nieuzyskania ochrony wynikającej z zastosowania się do otrzymanych wyjaśnień. Indywidualna interpretacja podatkowa wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy pokrywa się z opisem podanym we wniosku.