| Pojedyncze elementy rusztowań nie stanowią środków trwałych. Wobec tego podatnik ma prawo zaliczyć wydatki na ich zakup bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia. |
Tak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 stycznia 2026 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.75.2022.8.AS.
Spółka z o.o. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się wynajmem rusztowań budowlanych. W celu ich wynajmu będzie dokonywać zakupu poszczególnych elementów (np. podpór, stojaków, drabin, złączy, rygli, haków) tych rusztowań. Ich całkowita jednorazowa wartość zakupu, jako suma poszczególnych elementów może przekraczać kwotę 10.000 zł netto, natomiast wartość poszczególnych elementów będzie wynosić z reguły od kilku do kilkuset złotych, jednocześnie cena któregokolwiek z elementów z osobna nie przekroczy 10.000 zł netto.
Z elementów będą kompletowane zestawy do wykonania konstrukcji rusztowań różnego typu, np. przyściennych, ściennych, stabilnych, jezdnych, itp. Po zakończeniu wynajmu rusztowania będą demontowane, podzielone na poszczególne elementy oraz magazynowane aż do czasu, gdy zostaną wynajęte innym kontrahentom. Po raz kolejny będą skonfigurowane jako inny zestaw.
Przewidywany okres użytkowania poszczególnych elementów zakupionych rusztowań nie jest możliwy do określenia. Część elementów takich jak kołki, hak często wykorzystuje się jedynie jednorazowo, a blaty (sklejka) często zużywają się po okresie kilku miesięcy. Natomiast elementy metalowe, np. stojaki, złącza czy podpory mogą być użytkowane przez okres dłuższy niż rok, ale często wymagają w tym czasie napraw, prostowań i uzupełnienia oberwanych części poprzez zakup nowych elementów rusztowań.
We wniosku o interpretację indywidualną spółka zapytała, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym wydatki na nabycie elementów rusztowań nie stanowią kosztu nabycia środków trwałych i zgodnie z art. 15 ust. 4d updop stanowią koszty uzyskania przychodu potrącalne w dacie ich poniesienia?
W interpretacji indywidualnej z 14 kwietnia 2022 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.75.2022.1.MKU Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że jeżeli wartość danego kompletu rusztowań na potrzeby konkretnej budowy, przekracza 10.000 zł (składnik majątku wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych), to z chwilą oddania go po raz pierwszy do używania, spółka powinna zaliczyć wydatki z nim związane do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. W ten sam sposób należy postąpić z każdym kolejnym kompletem, którego wartość początkowa przekracza 10.000 zł. Jeżeli natomiast wartość początkowa danego kompletu, na który składają się poszczególne jego elementy, nie przekracza 10.000 zł, to podatnik ma możliwość wyboru, tj. zaliczenia bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów wydatków z nim związanych, bądź uznania go za środek trwały i dokonywania jednorazowej amortyzacji, albo dokonywania odpisów amortyzacyjnych na ogólnych zasadach.
Interpretacja indywidualna została zaskarżona i sprawę rozpatrywał WSA, który orzekł, że stanowisko organu podatkowego jest nieprawidłowe. Stwierdził, że nieprawidłowe jest odwołanie się organu interpretacyjnego do wartości danego rusztowania, skompletowanego na potrzeby konkretnej budowy, ponieważ odbiega to od istoty zagadnienia interpretacyjnego, którym jest kosztowa kwalifikacja nabycia poszczególnych elementów rusztowania.
Następnie organ podatkowy wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, którą NSA oddalił.
Uwzględniając ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraziły sądy administracyjne, organ podatkowy ponownie rozpatrzył wniosek o interpretację indywidualną i wydał niniejszą interpretację. Stwierdził w niej, że: "(...) w dniu zakupu rusztowania nie mają charakteru kompletnego - składają się bowiem z elementów montowanych w dowolnej konfiguracji lub wykorzystywanych samodzielnie. Poszczególne elementy rusztowania nie mogą funkcjonować oddzielnie, wymagają one montażu, instalowania i dopiero wówczas stanowią urządzenie (narzędzie) kompletne i zdatne do użytku. Tym samym nie można ich zakwalifikować do kategorii środków trwałych podlegających amortyzacji. (...)
Odnosząc się natomiast do momentu zaliczenia wydatków na zakup rusztowań do kosztów podatkowych, należy zauważyć, że ponoszone wydatki nie mogą zostać przypisane do konkretnego, zindywidualizowanego przychodu, osiągniętego z jednej umowy najmu. Rusztowania są wykorzystywane rotacyjnie przy realizacji wielu umów, a ich zakup wpływa na całokształt prowadzonej działalności gospodarczej, a nie na powstanie konkretnego przychodu w oznaczonym czasie.
W konsekwencji przedmiotowe wydatki należy zakwalifikować jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, o których mowa w art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT".