Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Przyjmuje się także, że kosztem podatkowym może być taki koszt, który jest racjonalny i ekonomicznie uzasadniony oraz właściwie udokumentowany. W ustawie o CIT nie określono, jaki dokument należy uznać za właściwy, na potrzeby zaliczenia kosztu do kosztów uzyskania przychodów. W przypadku transakcji opodatkowanych VAT takim dokumentem jest z reguły faktura, choć dopuszczalne jest dokumentowanie kosztu podatkowego innym dokumentem (te kwestie tu pomijamy).
Z pytania wynika, że spółka w 2023 r. otrzymała faktury kosztowe dotyczące tego roku, ale nie uwzględniła ich w rachunku podatkowym (ani w księgach rachunkowych). Aby ustalić, jak dla celów CIT potraktować koszty udokumentowane tymi zaległymi fakturami, odnieśmy się do sytuacji, w której koszty stanowią koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, tzw. koszty pośrednie.