Czynnemu podatnikowi VAT przysługuje prawo do odliczenia VAT pod warunkiem, że zakupione towary/usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Ponadto ustawodawca w treści art. 88 ust. 3a ustawy o VAT wskazał sytuacje, w których nabywcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury VAT. Taki zakaz dotyczy m.in. faktury:
- wystawionej przez podmiot nieistniejący (art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a) ustawy),
- stwierdzającej czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy),
- dokumentującej transakcję, która nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku (art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy).
Zgodnie z ogólną zasadą prawo do odliczenia podatku VAT powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy, ale nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę. Jeżeli podatnik nie odliczy VAT we wspomnianym terminie, wówczas może tego dokonać w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych (jeżeli rozlicza VAT miesięcznie) lub w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (jeżeli rozlicza VAT kwartalnie).