Czy zakup karty SIM na Białorusi należy wykazać w Polsce jako import usług, jeśli nabywcą jest polski czynny podatnik VAT?
Zgodnie z art. 2 pkt 25a ustawy o VAT, przez usługi telekomunikacyjne należy rozumieć usługi dotyczące transmisji, emisji i odbioru sygnałów, tekstów, obrazów i dźwięków lub wszelkiego rodzaju informacji drogą kablową, radiową, optyczną lub za pośrednictwem innych systemów elektromagnetycznych, w tym związane z nimi przeniesienie lub cesję praw do użytkowania środków dla zapewniania takiej transmisji, emisji i odbioru, wraz z zapewnieniem dostępu do ogólnoświatowych sieci informacyjnych, z uwzględnieniem art. 6a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L nr 77/1 ze zm.). Definicja ta jest zbieżna z definicją usług telekomunikacyjnych zawartą w art. 24 ust. 2 dyrektywy w sprawie VAT.
Z kolei zgodnie z art. 6a ww. rozporządzenia, usługi telekomunikacyjne obejmują w szczególności m.in. następujące usługi:
- usługi telefonii stacjonarnej i komórkowej służące do przesyłania i przełączania komunikacji głosowej, danych i obrazu, łącznie z usługami telefonicznymi obejmującymi element obrazu, nazywane inaczej usługami wideotelefonicznymi,
- usługi telefoniczne świadczone przez internet, łącznie z usługami telefonii internetowej (VoIP).
Art. 28k ustawy o VAT reguluje zasady opodatkowania usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami.
Uwaga
Niezależnie od statusu oraz miejsca siedziby działalności gospodarczej usługodawcy w przypadku świadczenia ww. usług na rzecz osób niebędących podatnikami, miejscem ich świadczenia jest miejsce, w którym konsumenci ci mają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Jeśli usługi te są świadczone na rzecz podatników z terytorium Wspólnoty, wówczas należy opodatkować te usługi według zasady ogólnej zawartej w art. 28b ustawy - w miejscu, gdzie usługobiorca ma siedzibę wykonywanej działalności gospodarczej.
Skoro usługobiorcą jest polski podatnik, to miejscem opodatkowania tych usług jest terytorium naszego kraju. Należy zatem ustalić kto powinien dokonać rozliczenia podatku VAT z tego tytułu.
Generalnie zobowiązanym do opodatkowania czynności podlegającej opodatkowaniu jest podmiot, który wykonał dane świadczenie. W szczególnych przypadkach ustawodawca zobowiązał do tego usługobiorcę. Są to m.in. przypadki, w których dostawca nie ma w Polsce siedziby ani oddziału a nabywca jest podatnikiem VAT.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:
a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
b) usługobiorcą jest:
- w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
- w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
- w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
Natomiast świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, stanowi import usług.
Polski usługobiorca w opisanej w pytaniu sytuacji ma obowiązek opodatkowania importu usług według stawek obowiązujących w kraju dla tych usług.
| Reasumując
Opisane w pytaniu usługi telekomunikacyjne nabywane przez polskiego podatnika podlegają opodatkowaniu według zasady ogólnej z art. 28b ustawy o VAT, tj. w miejscu siedziby usługobiorcy. Oznacza to, że jeżeli polska firma nabywa od białoruskiego operatora usługę telekomunikacyjną (np. doładowanie karty SIM na rozmowy), miejscem jej opodatkowania jest Polska. W konsekwencji transakcja spełnia definicję importu usług i powinna zostać rozliczona przez polskiego nabywcę na zasadzie odwrotnego obciążenia. |