Wszystkie operacje gospodarcze wyrażone w walucie obcej wymagają przeliczenia na walutę polską przed wprowadzeniem ich do ksiąg rachunkowych. Na mocy art. 30 ust. 2 ustawy o rachunkowości, wyrażone w walutach obcych operacje gospodarcze ujmuje się w księgach na dzień ich przeprowadzenia - o ile odrębne przepisy dotyczące środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej i innych krajów Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz środków niepodlegających zwrotowi, pochodzących ze źródeł zagranicznych nie stanowią inaczej - odpowiednio po kursie:
1) faktycznie zastosowanym w tym dniu - wynikającym z charakteru operacji, w przypadku sprzedaży lub kupna walut oraz zapłaty należności lub zobowiązań,
2) średnim ogłoszonym przez NBP z dnia poprzedzającego ten dzień - w przypadku zapłaty należności lub zobowiązań (jeżeli zastosowanie kursu faktycznego nie jest uzasadnione) oraz w przypadku pozostałych operacji.
Zastosowanie kursu faktycznego do wyceny wpływu lub rozchodu z rachunku walutowego jest możliwe wyłącznie wtedy, gdy dochodzi do rzeczywistej wymiany waluty (tj. jej zakupu lub sprzedaży). W sytuacjach gdy na rachunek walutowy wpływa należność od kontrahenta w walucie obcej lub gdy dokonuje się zapłaty zobowiązania bezpośrednio z tego rachunku, nie występuje kurs faktycznie zastosowany (ponieważ nie dochodzi do wymiany). Do wyceny stosuje się wówczas średni kurs ogłoszony dla danej waluty przez NBP z dnia poprzedzającego dzień:
1) wpływu waluty obcej (otrzymanie należności),
2) wypływu waluty obcej (zapłata zobowiązania).