Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości, środki trwałe to rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności m.in. nieruchomości - w tym grunty. Jeśli grunt nabyty przez zasiedzenie spełnia wskazaną definicję środków trwałych, to jednostka może go wprowadzić do ewidencji.
Dla celów rachunkowości nieruchomość nabytą przez zasiedzenie wskazane jest traktować jak rzecz otrzymaną nieodpłatnie. W świetle pkt 6.22 Krajowego Standardu Rachunkowości nr 11 "Środki trwałe" (KSR nr 11), wartość początkową środka trwałego otrzymanego nieodpłatnie ustala się w wysokości ceny sprzedaży albo inaczej ustalonej wartości godziwej takiego samego lub podobnego składnika aktywów. W myśl art. 28 ust. 5 ustawy o rachunkowości, za cenę (wartość) sprzedaży netto składnika aktywów przyjmuje się możliwą do uzyskania na dzień bilansowy cenę jego sprzedaży, bez podatku od towarów i usług i podatku akcyzowego, pomniejszoną o rabaty, opusty i inne podobne zmniejszenia oraz koszty związane z przystosowaniem składnika aktywów do sprzedaży i dokonaniem tej sprzedaży, a powiększoną o należną dotację przedmiotową. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie ceny sprzedaży netto danego składnika aktywów, należy w inny sposób określić jego wartość godziwą na dzień bilansowy.