PoznajProdukty.gofin.pl
Poznaj nasze produkty wydawnicze ZA DARMO !

Gazeta Podatkowa

nr 17 (1788) z dnia 01.03.2021
Powrót
A A A
print
prev magazine next

Dokumentowanie WDT dla celów podatku VAT

Źródło: Gazeta Podatkowa nr 17 (1788) z dnia 01.03.2021, strona 6

Dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium Polski i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska.

Warunki do zastosowania 0% VAT przy WDT

Podatnik dokonujący WDT ma prawo do zastosowania 0% stawki VAT, jednak pod warunkami wymienionymi w art. 42 ust. 1 ustawy o VAT. Jak wynika z tego przepisu 0% stawka VAT ma zastosowanie do WDT, jeżeli:

1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo UE właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi,

2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa UE inne niż Polska,

3) podatnik, składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

0% stawka nie ma zastosowania, jeżeli:

1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1 (czyli nie złożył informacji VAT UE), lub

2) złożona informacja VAT UE nie zawiera prawidłowych danych dotyczących WDT zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8 ustawy,

chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego.

Tak więc złożenie informacji VAT UE przez dostawcę jest materialną przesłanką do zastosowania 0% stawki VAT dla WDT. Jak wskazano, warunek ten może być w pewnych okolicznościach uchylony, jeśli dostawca należycie wyjaśni naczelnikowi urzędu skarbowemu, w formie pisemnej, swoje uchybienie, np. w sytuacji gdy niezłożenie informacji VAT UE lub złożenie jej po terminie czy też podanie w niej nieprawidłowych informacji było wynikiem pomyłki, a nie przykładowo udziału w przestępstwie.

Unijne rozporządzenie

Od dnia 1 stycznia 2020 r. zasady dokumentowania wysyłki lub transportu towaru z państwa UE do miejsca przeznaczenia w innym państwie UE zostały również unormowane w przepisach prawa unijnego, tj. w art. 45a Rozporządzenia 282/2011. Wiąże ono w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach UE i nie wymagało implementacji do krajowego porządku prawnego.

Rozporządzenie to wprowadziło instytucję wzruszalnego domniemania pozwalającą uznać, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium jednego państwa UE do innego państwa UE. Ma ono zastosowanie, gdy sprzedawca będzie w posiadaniu odpowiednich dokumentów wymienionych w art. 45a tego rozporządzenia potwierdzających wysyłkę lub transport towarów (patrz ramka).

Zgodnie w objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 17 grudnia 2020 r. opublikowanymi na stronie www.gov.pl w sprawie dokumentowania WDT dla celów VAT, gdy towary zostały wysłane lub przetransportowane przez sprzedawcę lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, sprzedawca korzysta z domniemania, jeżeli dysponuje następującymi dokumentami:

1) co najmniej dwoma dokumentami z grupy A, przy czym dokumenty te:

  • nie mogą pozostawać ze sobą w sprzeczności oraz
  • muszą zostać wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, lub

2) jakimkolwiek pojedynczym dowodem z grupy A oraz jakimkolwiek pojedynczym dowodem z grupy B, przy czym dokumenty te:

  • nie mogą pozostawać ze sobą w sprzeczności oraz
  • muszą zostać wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.

Dodatkowo wskazano, że przepisy Rozporządzenia 282/2011 nie regulują kwestii dotyczących formy, w jakiej należy gromadzić dokumenty akceptowane jako dowód wysyłki lub transportu. Jak wskazano w notach wyjaśniających, należałoby oczekiwać, że państwa UE zachowają się w tej kwestii elastycznie i nie nałożą rygorystycznych ograniczeń, jak np. określonych w art. 45a ust. 1 lit. a) lub b) Rozporządzenia, a w konsekwencji brakiem możliwości skorzystania z domniemania. W takim przypadku, sprzedawca w celu skorzystania z 0% stawki VAT dla WDT nadal mógłby:

  • dostarczyć inne dokumenty określone w art. 45a Rozporządzenia 282/2011, co pozwoliłoby mu skorzystać z domniemania (chyba że organy podatkowe ponownie stwierdziłyby, że dokumenty te są nieprawidłowe lub np. nieautentyczne), lub
  • dostarczyć odpowiednie dokumenty stosownie do art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT.

Wywóz towarów przez nabywcę lub osobę trzecią

W przypadku gdy towary zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, sprzedawca korzysta z domniemania, jeżeli dysponuje następującymi dokumentami:

1) pisemnym oświadczeniem nabywcy potwierdzającym, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującym państwo UE przeznaczenia towarów (takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia, nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy, ilość i rodzaj towarów, datę i miejsce przybycia towarów, w przypadku dostawy środków transportu numer identyfikacyjny środków transportu, identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy - przy czym za taką osobę uznać należy także osobę, która potwierdza przybycie towarów na rzecz nabywcy),

2) co najmniej dwoma dokumentami z grupy A, przy czym dokumenty te:

  • nie mogą pozostawać ze sobą w sprzeczności oraz
  • muszą zostać wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy,

lub jakimkolwiek pojedynczym dowodem z grupy A oraz jakimkolwiek pojedynczym dowodem z grupy B, przy czym dokumenty te:

  • nie mogą pozostawać ze sobą w sprzeczności oraz
  • muszą zostać wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.

Jeśli podatnik sam wywozi towar lub zleca transport przewoźnikowi, musi posiadać co najmniej dwa z poniższych dokumentów:

- z grupy A:
podpisany list przewozowy CMR,
konosament,
fakturę za towarowy przewóz lotniczy lub fakturę od przewoźnika towarów, lub jeden z powyższych dowodów i dodatkowo jeden z dokumentów wymienionych poniżej (grupa B)
- z grupy B:
polisę ubezpieczeniową w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów,
dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, np. notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa UE przeznaczenia,
poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie UE przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie UE.

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 11.03.2004 r. o VAT (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.)

A A A
print
prev magazine next