PoznajProdukty.gofin.pl
Poznaj nasze produkty wydawnicze ZA DARMO !

Gazeta Podatkowa

nr 17 (1788) z dnia 01.03.2021
Powrót
A A A
print
prev magazine next

Przerwa śniadaniowa dla zatrudnionego na część etatu

Źródło: Gazeta Podatkowa nr 17 (1788) z dnia 01.03.2021, strona 7

Od 1 marca 2021 r. zatrudniliśmy pracownika na 3/4 etatu. Świadczy on pracę w zmiennym rozkładzie w następujący sposób: przez trzy dni w tygodniu pracuje po 8 godzin na dobę, a w dwa dni po 3 godziny. Czy we wszystkich dniach pracy pracownikowi przysługuje przerwa śniadaniowa i w jakim wymiarze?

Jeżeli dobowy wymiar czasu pracy pracownika wynosi co najmniej 6 godzin, pracownik ma prawo do przerwy w pracy trwającej co najmniej 15 minut (art. 134 K.p.). Przerwa ta potocznie zwana jest przerwą śniadaniową i wliczana jest do czasu pracy. Za czas tej przerwy pracownikowi przysługuje wynagrodzenie.

Uprawnienie do płatnej 15-minutowej przerwy w pracy zależy wyłącznie od dobowego wymiaru czasu pracy pracownika w danym dniu pracy. Jeżeli wynosi on co najmniej 6 godzin na dobę, to pracownik ma prawo do tej przerwy. Nie zależy ona więc ani od wymiaru czasu pracy pracownika, ani też od systemu czasu pracy, w jakim pracownik jest zatrudniony. Przysługuje ona każdemu pracownikowi, jeżeli w danej dobie ma zaplanowaną odpowiednią liczbę godzin pracy.

W omawianej sytuacji, ze względu na długość dniówek roboczych, pracownik może korzystać z przerw śniadaniowych tylko w trzech dniach, w których świadczy pracę po 8 godzin na dobę. W dniach, w których pracuje po 3 godziny na dobę, przerwy mu nie przysługują.

Jeżeli chodzi o długość przerwy śniadaniowej, to wymiar wskazany w Kodeksie pracy jest to minimum, z jakiego ma skorzystać pracownik. Jednakże pracodawca może, w ramach swoich uprawnień, ustanowić dłuższe płatne przerwy w pracy.

W kwestii tej wypowiedziało się Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w odpowiedzi na interpelację poselską nr 511 wniesioną w czasie VIII kadencji Sejmu (dostępnej na stronie www.sejm.gov.pl/archiwum). Stwierdziło w niej, że: "(...) regulacja dotycząca powszechnej 15-minutowej przerwy w pracy ma charakter gwarancyjny oraz zapewnia minimalne standardy dotyczące przerw w pracy (ich liczby i długości). Istnieje zatem możliwość wprowadzenia u danego pracodawcy w aktach wewnątrzzakładowych (układ zbiorowy pracy, regulamin pracy) czy w umowie o pracę bardziej korzystnych regulacji dotyczących płatnych przerw w pracy. Mogą one polegać np. na wydłużeniu długości przerwy do 30 minut, wprowadzeniu dodatkowej (drugiej) przerwy w pracy w wymiarze 15 minut w przypadku wykonywania pracy w przedłużonym wymiarze czasu pracy (np. od 8 do 12 godzin), obniżeniu dobowego wymiaru czasu pracy, z przepracowaniem którego wiąże się nabycie prawa do przerwy (np. 4 godziny). (...)".

A A A
print
prev magazine next