Opłata ponoszona w ramach umowy sponsoringu

Spółka z o.o. opodatkowana tzw. klasycznym CIT, w ramach umowy sponsoringu ponosi koszt opłaty członkowskiej z tytułu konferencji (online) sponsorowanego lekarza. Opłata ta obejmuje okres od 1 października 2025 r. do 31 października 2026 r. Czy przekazanie takiej opłaty lekarzowi podlega rozliczeniu w kosztach podatkowych w czasie (w latach 2025-2026), czy też jest to koszt jednorazowy roku, w którym opłata ta została przekazana lekarzowi?

Zakładając, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze sponsoringiem właściwym, poniesiona przez spółkę opłata członkowska z tytułu konferencji (online) sponsorowanego lekarza jest swego rodzaju zapłatą za usługę reklamy. Moment ujęcia tego wydatku w kosztach podatkowych jest uzależniony od tego, w jakim okresie usługa reklamy jest/będzie świadczona.

1.1. Podstawa prawna umowy

Odnosząc się do umowy sponsoringu, w pierwszej kolejności należy wskazać, że nie została ona uregulowana w sposób szczególny w żadnych przepisach. Jest to tzw. umowa nienazwana. Przypomnijmy, że - na podstawie art. 353¹ Kodeksu cywilnego - strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

W praktyce może mieć miejsce sponsoring:

• właściwy - gdy zawarta między stronami umowa przewiduje, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, rzeczy lub usług, sponsor otrzyma od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze reklamowym; mamy tu do czynienia ze wzajemnym świadczeniem stron, polegającym z jednej strony na zobowiązaniu się sponsora do przekazania środków pieniężnych, rzeczy lub usług, a z drugiej strony na odpłatnym nabyciu przez sponsora usługi reklamowej,
• niewłaściwy - gdy sponsor nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego od sponsorowanego; w tym przypadku przyjmuje się, że przekazanie sponsorowanemu środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń ma charakter darowizny.

Tak wynika np. z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 maja 2025 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.176.2025.2.DK.

1.2. Wydatki sponsora

Podatnicy mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodów takie koszty, które zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Przyjmuje się także, że aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt podatkowy, musi być racjonalny i ekonomicznie uzasadniony oraz właściwie udokumentowany.

W powołanej wcześniej interpretacji indywidualnej czytamy: "Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.

(...) Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze reklamowym, można mówić o tzw. sponsoringu właściwym. Stanowi on w istocie odpłatne nabycie usług reklamowych. Koszty sponsoringu właściwego stanowią wówczas w całości koszty uzyskania przychodów sponsora.

W przypadku, gdy sponsor nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego od podmiotu sponsorowanego, poniesione przez niego wydatki mają charakter darowizny (tzw. sponsoring niewłaściwy). Wówczas należy mieć na względzie dyspozycję art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT, zgodnie z którym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem (...).

Oznacza to w praktyce, że do kosztów mogą być zaliczone jedynie wydatki stanowiące ekwiwalent za uzyskany towar czy usługę.

Możliwa jest również sytuacja, gdy umowa sponsoringu przewiduje co prawda obustronne świadczenia sponsora i sponsorowanego, jednak nie są one ekwiwalentne.

Wydatki na sponsoring są wówczas kosztami uzyskania przychodów tylko do wysokości wartości usług reklamowych świadczonych przez sponsorowanego. W pozostałej części powinny być traktowane jak darowizna".

Jak twierdzą organy podatkowe, umowa sponsoringu przede wszystkim musi być umową o świadczenie wzajemne tego typu, że sponsor zobowiąże się do finansowego lub rzeczowego wsparcia sponsorowanego, a sponsorowany zobowiąże się do podjęcia działań popularyzujących przedsiębiorcę (np. reklamowania nazwy sponsora, logo czy prowadzonej przez niego działalności). Istotne jest w szczególności, aby w sposób jak najbardziej precyzyjny zostały określone wzajemne świadczenia stron oraz jeżeli jest to możliwe, wartość tych świadczeń.

Z pytania wynika, że spółka w ramach umowy sponsoringu ponosi koszt opłaty członkowskiej z tytułu konferencji (online) sponsorowanego lekarza. W pytaniu nie podano, z jakim sponsoringiem mamy do czynienia. Zakładamy jednak, że jest to sponsoring właściwy. W takim przypadku - naszym zdaniem - zasadne jest uznać, że opłacenie przez spółkę wymienionej opłaty jest w istocie zapłatą za usługę reklamy (nabytą w ramach sponsoringu właściwego).

Przypomnijmy, że wydatki na reklamę podlegają zaliczeniu do kosztów podatkowych, są to bowiem wydatki wykazujące związek z przychodami, przy czym jest to związek o charakterze pośrednim (wydatków tych nie można powiązać z konkretnymi przychodami; wiążą się one z ogólnym funkcjonowaniem podmiotu gospodarczego). Dodajmy, że wydatki na reklamę podlegają zaliczeniu do kosztów podatkowych w pełnej wysokości.

1.3. Moment potrącalności

Wydatki na zakup usługi reklamy (tu poniesione w formie opłaty członkowskiej z tytułu konferencji sponsorowanego lekarza) stanowią dla celów CIT koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodami, tj. tzw. koszt pośredni. Przypomnijmy, że w myśl art. 15 ust. 4d-4e updop:

• koszty pośrednie są potrącalne w dacie ich poniesienia; jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, to stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą,
• za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się generalnie dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (obecnie przyjmuje się, że dniem poniesienia kosztu pośredniego jest dzień, na który został on ujęty w księgach rachunkowych na jakimkolwiek koncie, niekoniecznie kosztowym).

Zwróćmy uwagę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 października 2025 r., nr 0111-KDWB.4010.97.2025.1.AZE, w której stwierdził, że: "Sformułowanie »dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy« obejmuje wydatki dotyczące usług (świadczeń) wykonywanych w kilku okresach. Nie dotyczy zaś wydatków związanych ze świadczeniami wykonywanymi jednorazowo, lecz wykorzystywanymi lub odnoszącymi skutek przez dłuższy czas. Zauważyć także należy, że o tym czy dany wydatek z uwagi na swój charakter nie może zostać przyporządkowany do długości okresu, którego dotyczy, decydują ostatecznie przepisy prawa podatkowego, a nie sposób jego księgowania na potrzeby prawa bilansowego".

W pytaniu nie podano, w jakim okresie sponsorowany lekarz będzie świadczył na rzecz spółki usługę reklamy w zamian za poniesienie przez nią opłaty członkowskiej z tytułu konferencji (online), obejmującej okres od 1 października 2025 r. do 31 października 2026 r. Jeśli usługa reklamy będzie miała charakter jednorazowy (nie będzie przekraczała roku podatkowego), to związany z nią koszt będzie stanowił koszt podatkowy jednorazowo, w dacie poniesienia, tj. w dniu, na który ujęto go w księgach rachunkowych (zaksięgowano).

Gdyby jednak usługa reklamy obejmowała okres przekraczający rok podatkowy (np. byłaby świadczona w okresie od 1 października 2025 r. do końca października 2026 r.), wówczas zasadne byłoby odpowiednie "podzielenie" kosztu i przypisanie go do każdego z lat podatkowych, których usługa ta dotyczy.