Wydatki sponsora
Podatnicy mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodów takie koszty, które zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Przyjmuje się także, że aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt podatkowy, musi być racjonalny i ekonomicznie uzasadniony oraz właściwie udokumentowany.
W powołanej wcześniej interpretacji indywidualnej czytamy: "Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.
(...) Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze reklamowym, można mówić o tzw. sponsoringu właściwym. Stanowi on w istocie odpłatne nabycie usług reklamowych. Koszty sponsoringu właściwego stanowią wówczas w całości koszty uzyskania przychodów sponsora.
W przypadku, gdy sponsor nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego od podmiotu sponsorowanego, poniesione przez niego wydatki mają charakter darowizny (tzw. sponsoring niewłaściwy). Wówczas należy mieć na względzie dyspozycję art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT, zgodnie z którym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem (...).
Oznacza to w praktyce, że do kosztów mogą być zaliczone jedynie wydatki stanowiące ekwiwalent za uzyskany towar czy usługę.
Możliwa jest również sytuacja, gdy umowa sponsoringu przewiduje co prawda obustronne świadczenia sponsora i sponsorowanego, jednak nie są one ekwiwalentne.
Wydatki na sponsoring są wówczas kosztami uzyskania przychodów tylko do wysokości wartości usług reklamowych świadczonych przez sponsorowanego. W pozostałej części powinny być traktowane jak darowizna".
| Zwróć uwagę!
W przypadku sponsoringu uznaje się, że kosztem podatkowym mogą być - na ogólnych zasadach - wydatki na sponsoring właściwy, z kolei wydatki na sponsoring niewłaściwy (traktowane jako darowizna) nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Natomiast gdy wzajemne świadczenia dokonywane przez strony umowy sponsoringu są nieekwiwalentne, to wydatki na sponsoring są u sponsora kosztami podatkowymi do wysokości wartości świadczeń dokonywanych na jego rzecz przez sponsorowanego. |
Jak twierdzą organy podatkowe, umowa sponsoringu przede wszystkim musi być umową o świadczenie wzajemne tego typu, że sponsor zobowiąże się do finansowego lub rzeczowego wsparcia sponsorowanego, a sponsorowany zobowiąże się do podjęcia działań popularyzujących przedsiębiorcę (np. reklamowania nazwy sponsora, logo czy prowadzonej przez niego działalności). Istotne jest w szczególności, aby w sposób jak najbardziej precyzyjny zostały określone wzajemne świadczenia stron oraz jeżeli jest to możliwe, wartość tych świadczeń.
| Zwróć uwagę!
Organy podatkowe uznają, że na potrzeby właściwego rozliczenia w kosztach podatkowych umów sponsoringu konieczne jest uregulowanie w umowie wzajemnych praw i obowiązków. |
Z pytania wynika, że spółka w ramach umowy sponsoringu ponosi koszt opłaty członkowskiej z tytułu konferencji (online) sponsorowanego lekarza. W pytaniu nie podano, z jakim sponsoringiem mamy do czynienia. Zakładamy jednak, że jest to sponsoring właściwy. W takim przypadku - naszym zdaniem - zasadne jest uznać, że opłacenie przez spółkę wymienionej opłaty jest w istocie zapłatą za usługę reklamy (nabytą w ramach sponsoringu właściwego).
Przypomnijmy, że wydatki na reklamę podlegają zaliczeniu do kosztów podatkowych, są to bowiem wydatki wykazujące związek z przychodami, przy czym jest to związek o charakterze pośrednim (wydatków tych nie można powiązać z konkretnymi przychodami; wiążą się one z ogólnym funkcjonowaniem podmiotu gospodarczego). Dodajmy, że wydatki na reklamę podlegają zaliczeniu do kosztów podatkowych w pełnej wysokości.
