Zmiany w zwolnieniu z PIT dochodów marynarzy
W Dzienniku Ustaw z 10 sierpnia 2026 r., pod poz. 1079, opublikowano ustawę z dnia 17 lipca 2026 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wsparcia przedsiębiorstw żeglugowych oraz stworzenia warunków ich funkcjonowania pod polską banderą. Ustawą tą dokonuje się zmian m.in. w ustawie o PDOF w zakresie warunków dotyczących zwolnienia marynarzy od podatku dochodowego w celu poprawy funkcjonowania armatorów pod polską banderą oraz podniesienia atrakcyjności pracy marynarzy na statkach zarejestrowanych w polskim rejestrze okrętowym.
Aktualnie, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 23c ustawy o PDOF, zwolnieniu od podatku dochodowego podlegają dochody marynarzy, którzy są obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej (UE) lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), uzyskane z tytułu pracy na statkach morskich podnoszących banderę państwa członkowskiego UE lub państwa należącego do EOG, używanych do przewozu ładunku lub pasażerów w żegludze międzynarodowej, jeżeli była ona w danym roku podatkowym wykonywana łącznie przez okres co najmniej 183 dni, z wyjątkiem pracy wykonywanej na holownikach i pogłębiarkach, na warunkach określonych w tym przepisie.
Ustawą nowelizującą dokonuje się zmian w tym przepisie, które polegają m.in. na uchyleniu warunków odnoszących się do posiadania obywatelstwa państwa członkowskiego UE lub państwa należącego do EOG, a także konieczności przepracowania 183 dni w ciągu roku. Jednocześnie postanowiono, że zwolnienie z PIT nie będzie dotyczyło pracy wykonywanej przez marynarzy niebędących obywatelami państwa członkowskiego UE lub państwa należącego do EOG na statkach świadczących regularne usługi pasażerskie między portami państw członkowskich UE, w tym promach typu ro-ro.
Zgodnie ze zmodyfikowanym art. 21 ust. 1 pkt 23c ustawy o PDOF, wolne od podatku dochodowego będą dochody marynarzy uzyskane z tytułu pracy na statkach morskich podnoszących banderę państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, używanych do przewozu ładunku lub osób w żegludze międzynarodowej lub wykorzystywanych do ratownictwa pełnomorskiego, układania rurociągów, do budowy lub obsługi instalacji morskich, a także będących kablowcami, statkami badawczymi lub dźwigami pływającymi, z wyjątkiem pracy wykonywanej:
a) na holownikach, na których mniej niż 50% czasu pracy faktycznie wykonywanej przez holownik w ciągu roku stanowił przewóz ładunku lub osób drogą morską,
b) na pogłębiarkach, na których mniej niż 50% czasu pracy faktycznie wykonywanej przez pogłębiarkę w ciągu roku stanowił transport morski,
c) na statkach świadczących regularne usługi pasażerskie między portami państw członkowskich Unii Europejskiej, w tym promach typu ro-ro, przez marynarzy niebędących obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
W konsekwencji tych zmian uchylone zostaną art. 21 ust. 35b i 35c ustawy o PDOF. Przepisy te określają sposób ustalania przepracowania ww. okresu 183 dni.
Zmian dokonano również w art. 21 ust. 35 ustawy o PDOF, określającym katalog dokumentów składanych urzędowi skarbowemu w celu skorzystania z ww. zwolnienia z PIT. Dodano w nim, że w przypadku pracy na statku podnoszącym inną, niż polska, banderę, możliwe będzie również złożenie odpowiedniego zaświadczenia kapitana działającego w imieniu armatora. Wprowadzono także zmiany dostosowawcze w art. 21 ust. 35 pkt 2 lit. b) oraz ust. 35d ustawy o PDOF.
Ustawą nowelizującą dokonano również zmian m.in. w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu (Dz. U. z 2026 r. poz. 102). W art. 63 tej ustawy dodano ust. 4, mocą którego określone koszty armatora dotyczące marynarzy, takie jak np. zapewnienie bezpłatnego zakwaterowania i warunków do rekreacji, nie stanowią przychodu marynarza w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Ustawa nowelizująca, z pewnym wyjątkiem, wejdzie w życie z dniem 10 września 2026 r. Przy czym przepisy ustawy o PDOF w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą będzie się stosowało do dochodów uzyskanych, począwszy od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym Komisja Europejska wydała pozytywną decyzję o zgodności pomocy publicznej z rynkiem wewnętrznym, i będą obowiązywały w okresie obowiązywania tej decyzji.
