Zasady opodatkowania dochodów cudzoziemca z umowy zlecenia

Co do zasady dochody rezydenta z tytułu umowy zlecenia są opodatkowane na zasadach ogólnych, natomiast dochody nierezydenta - podatkiem w formie ryczałtu.

Wynagrodzenie wypłacane przez firmę na podstawie umowy zlecenia, stanowi przychód zleceniobiorcy z działalności wykonywanej osobiście określonej w art. 13 pkt 8 updof. Zasady opodatkowania przychodów z tego tytułu regulują następujące przepisy:

• art. 41 ust. 1 updof - mający zastosowanie do rezydentów (tj. osób mających miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy o PIT),
• art. 29 ust. 1 pkt 1 updof - dotyczący nierezydentów (tj. osób niemających miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy o PIT),
• art. 30 ust. 1 pkt 5a updof - który stosuje się do rezydentów i nierezydentów, jeżeli kwota należności określona w umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika nie przekracza 200 zł.

W przypadku umów nieobjętych zakresem art. 30 ust. 1 pkt 5a updof, tj. gdy kwota należności określona w umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika przekracza 200 zł, sposób rozliczenia dochodów osiąganych przez cudzoziemca, zależy od tego, czy ta osoba ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy o PIT.

Od przychodu uzyskanego z umowy zlecenia przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce pobierana jest zaliczka na podatek. Zleceniodawca, jako płatnik, powinien pobrać 12% zaliczkę na podatek dochodowy na zasadach określonych w art. 41 ust. 1 updof. Nie ma tutaj znaczenia wysokość dochodu osiągniętego przez podatnika - zleceniobiorcę. Na jego wniosek płatnik może przyjąć przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy stawkę 32% zamiast stawki 12% (art. 41a updof).

Na podstawie art. 41 ust. 2 updof, płatnicy nie są obowiązani do poboru zaliczek od należności z tytułów m.in. umowy zlecenia lub umowy o dzieło, jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Od uzyskanych na terytorium Polski przychodów z tytułu działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 updof, przez osobę, która nie jest polskim rezydentem podatkowym, co do zasady, pobiera się podatek dochodowy w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu (art. 29 ust. 1 pkt 1 updof).

Spełnienie przesłanek z art. 29 ust. 1 pkt 1 updof (tj. posiadanie zagranicznej rezydencji podatkowej i wypłata z określonych tytułów) oznacza, że w trakcie roku podatkowego przychody nierezydentów są opodatkowane w formie ryczałtu.

Art. 29 ust. 1 pkt 1 updof stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji (art. 29 ust. 2 updof).

Przy weryfikacji warunków m.in. zastosowania stawki podatku innej niż krajowa, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Oceniając dochowanie należytej staranności, uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązanie w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 updof płatnika z podatnikiem (art. 41 ust. 4aa updof).