Zasady tłumaczenia dokumentów w przypadku zatrudnienia obcokrajowca
Czy w przypadku zatrudnienia pracownika będącego obywatelem innego państwa np. Turcji, dokumenty (np. świadectwa pracy, dyplomy itp.) powinien on dostarczyć przetłumaczone na język polski przez tłumacza przysięgłego?
Udokumentowane okresy zatrudnienia przebyte za granicą u pracodawcy zagranicznego są zaliczane do okresów pracy w Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie uprawnień pracowniczych. Wynika to wprost z art. 339 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. poz. 620 ze zm.). Dokumenty, które obcokrajowiec przedstawia na okoliczność posiadania określonego stażu pracy za granicą, podobnie jak zagraniczne dokumenty potwierdzające jego wykształcenie i kwalifikacje zawodowe są sporządzone w języku obcym.
| Ważne: Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2026 r. poz. 81), przy wykonywaniu przepisów z zakresu prawa pracy używa się języka polskiego, jeśli osoba świadcząca pracę ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w chwili zawarcia umowy, a umowa ma być wykonywana na terytorium Polski. |
Przepisy ustawy o języku polskim stosuje się ponadto do dokumentów i informacji, których obowiązek sporządzenia lub podania wynika z odrębnych przepisów (art. 7 ust. 3 ww. ustawy). Co do zasady dokumenty i umowy z zakresu prawa pracy sporządza się więc w języku polskim, mogą być one jednocześnie sporządzone w wersji bądź wersjach obcojęzycznych (art. 8 ust. 1 i 1a ustawy o języku polskim). Można z tego wyprowadzić wniosek, iż całość dokumentacji pracowniczej prowadzona jest w języku polskim, a wersje obcojęzyczne dokumentów, sporządzone na wniosek osoby świadczącej pracę, władającej tym językiem, niebędącej obywatelem Polski są dopuszczone niejako pomocniczo, pod warunkiem uprzedniego pouczenia pracownika o prawie do sporządzenia umowy lub innego dokumentu w języku polskim (art. 8 ust. 1b ustawy o języku polskim).
Zwracamy uwagę! Z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 621 ze zm.) wynika, że w przypadku gdy umowa zawarta z cudzoziemcem, który nie posługuje się językiem polskim jest sporządzona w języku obcym, pracodawca przechowuje jej tłumaczenie na język polski dokonane przez tłumacza przysięgłego wpisanego na listę tłumaczy przysięgłych prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości.
Skoro dokumentacja pracownicza powinna być prowadzona w języku polskim, rodzi się pytanie, w jaki sposób dołączyć do niej dokument obcojęzyczny, w jaki sposób powinien być on przetłumaczony na potrzeby ustalenia wynikających z niego uprawnień lub kompetencji i kwalifikacji zawodowych, oraz kto ponosi koszt takiego tłumaczenia. Obowiązujące przepisy nie rozstrzygają tych wątpliwości wprost. W oparciu o art. 6 K.c. w zw. z art. 300 K.p. przyjmuje się, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na tej podstawie pracodawca ma prawo oczekiwać, że to kandydat do pracy/pracownik przedstawi tłumaczenie dokumentów, w oparciu o które wywodzi swoje kompetencje lub uprawnienia pracownicze. To, czy tłumaczenie, którego koszt obciąża przyszłego pracownika musi być wykonane przez tłumacza przysięgłego (co gwarantuje pełną wiarygodność translacji), czy wystarczy tłumaczenie zwykłe, należy do decyzji pracodawcy. Może on uznać dokument przetłumaczony przez tłumacza zwykłego - nieprzysięgłego za dostatecznie wiarygodny.
