Dofinansowanie z KPO do zakupu środków trwałych, ich amortyzacja oraz korekta kosztów - interpretacja KIS
| Przychód z tytułu dofinansowanie z KPO do zakupu środków trwałych korzysta ze zwolnienia z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PDOF. Odpisy amortyzacyjne dokonywane od części dofinansowanej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Jeżeli odpisy te ujęto w kosztach podatkowych przed otrzymaniem dofinansowania, to wraz z jego otrzymaniem należy na bieżąco skorygować koszty podatkowe. |
(interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 lipca 2026 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.339.2026.2.DJD)
Stan faktyczny oraz stanowisko podatnika
Podatnik prowadził działalność gospodarczą w zakresie produkcji przypraw. W celu rozwoju firmy przeprowadził przedsięwzięcie inwestycyjne obejmujące nabycie specjalistycznych środków trwałych. W ramach częściowego dofinansowania uzyskał wsparcie 50% wartości netto przedsięwzięcia. Pozostałą część sfinansowano ze środków własnych. Środki z tytułu przyznanego wsparcia wpłynęły na rachunek bankowy, a pochodziły z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO), który jest finansowany z unijnego Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności. Przed otrzymaniem dofinansowania nabyte środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i podlegały amortyzacji na zasadach ogólnych, tj. cała wartość odpisów była zaliczana do kosztów uzyskania przychodów.
W związku z powyższym podatnik zwrócił się do organu podatkowego m.in. z następującymi pytaniami:
- Czy otrzymane środki z KPO korzystają ze zwolnienia z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy?
- Czy odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowane z KPO są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy?
- W jakim okresie rozliczeniowym należy dokonać korekty odpisów amortyzacyjnych - w roku podatkowym, w którym podatnik otrzymał środki (tj. w 2026 r.), czy wstecznie za lata poprzednie?
Zdaniem podatnika, otrzymane środki z KPO korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PDOF. Odpisy amortyzacyjne nie mogą być kosztem podatkowym na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy. Ponieważ dofinansowanie z KPO jest okolicznością nową, korekta odpisów amortyzacyjnych powinna nastąpić bieżąco, w rozliczeniu rocznym za rok podatkowy 2026, a nie poprzez korektę zeznań za lata wcześniejsze.
Stanowisko organu podatkowego
Organ podatkowy uznał stanowisko podatnika w części za prawidłowe, a w części za nieprawidłowe.
Dofinansowanie z KPO jako przychód zwolniony z opodatkowania
Odnosząc się do pytania dotyczącego kwestii związanej z uzyskaniem przychodu z tytułu dofinansowania organ podatkowy wskazał, że co do zasady wszelkie otrzymywane przez podatnika dotacje i dopłaty związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą stanowią przychód z tej działalności. Niektóre dofinansowania korzystają jednak ze zwolnienia z PIT na podstawie zamkniętego katalogu zwolnień przedmiotowych ujętego w art. 21 ust. 1 ustawy o PDOF.
Organ podatkowy przypomniał, że stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a) i b) i pkt 5a-5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
W wyniku analizy przepisów ww. ustawy o finansach publicznych, w ocenie organu podatkowego, środki pochodzące z KPO stanowią wsparcie o charakterze bezzwrotnym - wymienione w art. 5 ust. 3 pkt 5d) ww. ustawy o finansach publicznych, a więc zalicza się je do środków wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PDOF. Organ podatkowy zaznaczył przy tym, że zwolnieniem tym objęci są uczestnicy projektu. Przez uczestników projektu należy natomiast rozumieć osoby, dla których faktycznie przeznaczona jest pomoc udzielona w ramach projektu. Natomiast użyte w powyższym przepisie pojęcie "z udziałem środków" należy rozumieć jako finansowanie lub współfinansowanie pomocy z tych środków.
Zatem otrzymane przez podatnika środki finansowe w ramach częściowej refundacji kosztów zakupu środków trwałych, stanowią przychód, który - na podstawie ww. art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PDOF - korzysta ze zwolnienia od opodatkowania.
Odpisy amortyzacyjne a koszty uzyskania przychodów
Rozstrzygając wątpliwość w zakresie konieczności wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych dotacją organ podatkowy przypomniał, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa m.in. w art. 21 ust. 1 pkt 137. Natomiast w odniesieniu do wydatków na zakup środków trwałych, art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o PDOF stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Organ podatkowy podkreślił, że z treści ww. art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o PDOF bezsprzecznie wynika, że koszty, które zostały sfinansowane ("pokryte") z dochodów (przychodów), o których mowa m.in. w art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy, nie mogą być kosztem podatkowym. O tym, że wydatki nie stanowią kosztów uzyskania przychodów decyduje fakt, że zostały one pokryte otrzymanymi środkami finansowymi zwolnionymi od opodatkowania. Jednocześnie ww. art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o PDOF precyzyjnie określa, że wydatki poniesione na zakup środków trwałych, podlegające amortyzacji i ujmowane w kosztach uzyskania przychodów w postaci odpisów amortyzacyjnych, są wyłączone z kosztów od tej części wartości początkowej środków trwałych, czy też wartości niematerialnych i prawnych, która została podatnikowi zwrócona w jakiejkolwiek formie.
Uwzględniając powyższe organ podatkowy wskazał, że omawiane wydatki na nabycie środków trwałych w części zrefundowanej ze środków z KPO, są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o PDOF (a nie - jak uznał podatnik - na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy). Natomiast wydatki w części sfinansowanej przez podatnika stanowią koszty uzyskania przychodów.
Korekta kosztów podatkowych w związku z otrzymaniem dofinansowania
W zakresie konieczności dokonania korekty kosztów podatkowych organ podatkowy stwierdził, że otrzymanie dofinansowania częściowo refundującego koszty zakupionych środków trwałych pozostaje bez wpływu na ich wartość początkową oraz na wysokość odpisów amortyzacyjnych, które to wielkości określone są w momencie przyjęcia środków trwałych do używania i wpisania ich do ewidencji środków trwałych. Odpisy amortyzacyjne dokonane przed otrzymaniem dofinansowania stanowią w całości koszt uzyskania przychodów.
Jak jednak zaznaczył organ podatkowy, w momencie otrzymania dofinansowania podatnik zobowiązany jest do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wartości otrzymanego dofinansowania i o tę wielkość należy zmniejszyć koszty uzyskania przychodów w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymano dofinansowanie. Zatem w omawianym przypadku korekty kosztów podatkowych (w zakresie odpisów amortyzacyjnych) należy dokonać w roku podatkowym, w którym podatnik otrzymał środki z dofinansowania (wsparcia).




