FP i FS za zleceniobiorcę wynagradzanego stawką godzinową

Z tytułu umowy zlecenia zleceniobiorca był zgłoszony w ZUS do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego. W umowie zlecenia miał ustaloną stawkę godzinową w wysokości 33 zł za 1 godzinę pracy. Jego wynagrodzenie w każdym miesiącu było wyższe niż kwota minimalnej płacy, więc opłacaliśmy za niego składki na FP i FS. Jednak w lutym 2026 r. umowa zlecenia wygasła w trakcie miesiąca, przez co zleceniobiorca przepracował mniejszą liczbę godzin i otrzymał na koniec tego miesiąca wynagrodzenie w kwocie niższej niż minimalna płaca. Czy powinniśmy byli naliczyć za niego składki na FP i FS za luty 2026 r.?

NIE. Składki na FP i FS za zleceniobiorcę należy opłacać wtedy, gdy podlega on z umowy zlecenia obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalno-rentowym. Podstawę wymiaru składek na FP i FS stanowi ta sama kwota, od której zleceniobiorca ma naliczane do ZUS składki na ubezpieczenia emerytalno-rentowe (bez stosowania rocznego limitu). Składki na FP i FS nalicza się jednak dopiero wtedy, gdy podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalno-rentowe w przeliczeniu na okres miesiąca wynosi co najmniej minimalne wynagrodzenie (w 2026 r. - 4.806 zł). Zleceniodawca nie dokonuje tego przeliczenia, jeśli wynagrodzenie zostało określone w umowie zlecenia w inny sposób niż w stawce miesięcznej, np. prowizyjnie albo w stawce akordowej czy - tak jak w przypadku, o którym mowa w pytaniu - w stawce godzinowej. O tym, czy składki na FP i FS za zleceniobiorcę są należne, decyduje wtedy wysokość faktycznego przychodu stanowiącego dla niego w danym miesiącu podstawę wymiaru składek emerytalno-rentowych (przykład Wariant I). W omawianej sytuacji wynagrodzenie z umowy zlecenia należne za luty 2026 r. było niższe niż kwota minimalnej płacy, więc od tej wypłaty zleceniodawca nie powinien był naliczyć za niego składek na FP i FS (przykład Wariant II).

Należy podkreślić, że składek na FP i FS nie opłaca się za osoby (także zleceniobiorców), które osiągnęły określony wiek, tj. wynoszący co najmniej 55 lat - kobiety i co najmniej 60 lat - mężczyźni, niezależnie od wysokości podstawy, od której mają one w danym miesiącu opłacane składki na ubezpieczenia emerytalno-rentowe.